මිනිස්සු !

අඬන අහසක 

පහස මඟ අරින 

කුඩ වලට මුවා උන 

අඳුරු පිල් කඩක

කිසි නිනව්වක් නැතුව 

පෙඟුණු හීන දකින

මිනිස්සු !

ගංගි

2018/10/17

මියෙන්නට මොහොතකට පෙර

හඬන්නත් කඳුලු හිඟ

ගිම්හානයේ ඉම

සුවඳ කැවු මතක සර

බොල් වු හිත පාරවන,

පිපෙන්නට පෙරම මියැදුන

මියෙන්නට මොහොතකට පෙර

සුවඳ බිඳුවක් ඉතිරි කරැ ගිය

වසන්තය මලක් විය...

ඒ සඳ නෙවේ වෙන්නැති

ලා පාට සලුවකින්,

රාත්‍රිය වසා නොවසා

රිදී පෑ හීනයෙහි පලුදු රිදවා ගියේ....

සඳනම් නෙවේ වෙන්නැති!

වචන නැති කතාවක

චරිත මේ ළඟපාත

වචන තහනම් හිතට

අත්තටු ලදත් කුමකට

රබර් කොල තාම නාඹර

අසාගන් මේ කඳුලෙහි වචන

මගේ පුතු අපි නොදැන

හැදෙද්දෙන් මිනිසෙකු විලස

නිමිත්ත මෙතැනින් : නුවර කුමාරි http://upekshad.blogspot.com/

කාන්ති - 01 http://upekshad.blogspot.com/2014/08/01.html

කාන්ති - 02 http://upekshad.blogspot.com/2014/08/02.html

හමුවීද

වසන්තයේ කොතැන හෝ

ශේෂව නැතැයි කිවහැකිද

සීතල සිසිරයත්, දැවුන ගිම්හානයත්

වස්සාන සැඳෑවක

ඉකිබිඳ නැතැයි කිවහැකිද

සිහිකර, මිදුනු හා ගිනිගත් මතක

මල් දරන් - කුරුලු ගී හඬ මැදින්

වසන්තය හැඩු කදුලු 

දුටු කෙනෙක් හමුවීද

Poison

කඳුලත්,

මදහසත්

අතර

මීදුම් පටලයක්

"Poison is in everything, and no thing is without poison. The dosage makes it either a poison or a remedy"

Philipus Aureolus Paracelsus - The Father of the Toxicity

(1 May 1493 - 24 Sep 1541)

'අඳුර'

පියාඹන කාලය ළඟ

නතරකරනෙමි හදවත

පියාගෙන ඇස්පිය නෙත

අඳුර දකිනෙමි මොහොතක

පියාඹන්නට රිසි හිත

මොහොතකට තටු පිළිසිඳ

අසා ඇති ලෙස නෙකවර

මම මගෙන් මුදවාවිද

කඳුලු හුරු නෙත් තදකර

සුළඟෙ සිට හිනැහේවිද

කඳුලු දැක නෙක නෙතු ළඟ

පසුතැවෙන්නට වේවිද

රෝස පෑ නැති කොපුලත

තවත් අඳුරුව යන සඳ

තාත්තා මෙන් මා මුව

ගලක් සේ රලු වේවිද

ගැහෙද්දී හද නොදුටුව

නෙක මුහුණු මා වටකර

ඉතිරි වූ දෙන සිඹ සිඹ

සුවඳ පැන් ඉස යාවිද

හිරු මියෙන හෝරාවෙක

මිදුන කය ඔසවාගෙන

අතීතය සිහි කරකර

ඔහුත් ඒවිද සොහොනට 

අක්කලා ඉකිබිඳීවි

අම්මා ගෙ හිත බිඳේවී

දෝණි හා පුතු ළඟ ඉඳන්

පුංචො නැඟිටින් කියාවී 

මතක පාවඩ මත එලූ

අම්මාගේ ගත රැඳි සුදු සලු

බොර පාටවී, තෙත බරිත වෙයි

අමතකව යයි සුදු පිරූ

පියාඹන කාලය ළඟ

නතරවු හිත සිඹ සිඹ

දෙනෙත් හැර, මොහොතක් රැදඳෙමි මම

'අඳුර' දකිනෙමි බෝ දුර

ප්‍රාතිහාර්යක්

සතී!

මට

ප්‍රාතිහාර්යක්

උවමනායි.

'පැහැය'

මල්

තව පිපෙන්න!

මේ වේලූ මලෙහි

පැහැය 

නොමකන්න!

ලුණු මිදෙන වෙරළතක කඳුල රස මදි නොවෙද

පාට ගෑ අත් ලකුණු උණුහුමට ගෙයි බිතක

කිරි සිනා සිතුවමක් මවයි හදෙහී කොණෙක

සමු ගන්න සිපගත්ත නලල හැඩි කල දෙතොල

සැලෙනවා ඉකිහඬට නුඹ කොහිද මගේ පුත

ජීවිතය පාටකල හීන මතකඳ මිතුර

ලුණු මිදෙන වෙරළතක කඳුල රස මදි නොවෙද

පාවෙලා ආ දිනෙක කෙස් රොදක් හෝ මවෙත

අමතකව තියේවිද හීනමය අතීතය

අඳුර ගැඹුරුයි තමයි මූද හරි හීතලයි

රැලි නඟින ඔය දියඹේ නුඹව ශේෂව නොයයි

අතහැරුණ අතැඟිලිත් තවම නුඹවම සොයයි

හැංඟිමුත්තං මදිද හිතත් දැන් හරි බරයි

මතක රැලි නඟිනවිට මුහුද අද ගොලු මොකද

වැහි ලිහිණි තටුවලට විඩාවක් දැනිලාද

ලවණ රස කඳුලකට නිදහසක් නැතිව වද

මියෙන හිත් දහසකට සරදමක් කෙරුවාද

සිනහ පිපෙන්නට මුවින් මුවට හෙට

එරබදු මල් තවමත් පීදෙනවා

කලාතුරින් හෝ එහේ මෙහේ

සිංහල අවුරුදු තවම තියෙනවා

කොවුලා තව ගී කියයි මෙහේ

ඇති-නැති කොතැනත් කිරි ඉතිරේවා

සිංහල අවුරුදු ලබන වෙලේ

නැවුම් හෙටක් ළඟ-නැවුම් හිතක් ගෙන

අලුත් පැතුම් හදවතේ ඇඳේ

සිනහ පිපෙන්නට මුවින් මුවට හෙට

සතුට පිරේවා හදෙහි ඔබේ

දිරිය ලැබෙන්නට, නිරෝගි වෙන්නට

පැතුම් පතමි හදවතින් මගේ

ඔබටත්,පවුලේ සැමටත් සතුට පිරුණ සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා!

ගිණි පුළිඟු දියවෙලා වැටෙනවා!

හය හතර ඉගෙනගත් පාට වැඩි ඒ කාලෙ

තාත්තා ඇත්තටම ඉන්නවා

දූවරුන් පොකුරෙ- පොඩි, සිවුවැන්නි මම තමා

මතක මට මහගොඩක් වටිනවා

අද වගේ ඒ කාලෙ කතිර ඉල්ලන් ආව

මාමලා මතකයේ මැවෙනවා

රතු පාට මැයි මලෙක පාට ලස්සන නෙද

මාමලා ටිකට් පොත් ගේනවා

ගිණි ගහපු දහවලේ ගිණි පුළිඟු දිලිසෙද්දි

තාත්තාගේ වචන ඇහෙනවා

"පුතෙක් වැදුවේ නැතත් - පුතෙක් උන්නා මටත්!"

ඒ පුතා නොවටීද? අහනවා

රටක් වෙනුවෙන් නේද?- ඔබත් විරුවෙක් ධීර

මාමලා පයක් පහුබසිනවා

රටක් වෙනුවෙන් නෙවේ - පක්ෂයක් වෙනුවෙනුයි

ගිණි පුළිඟු දියවෙලා වැටෙනවා!

රතු පාට මැයි මලෙක නොදුටු අයියා ඇන්ද

ලේ සුවඳ හෙමින් මට දැනෙනවා!

ඉඩෝරයේත්

වස්සානයේත්, සරත් සමයේත්

හිනැහෙනා මල් සේම

ඉඩෝරයේත් 

කොහේ හෝ තැනෙක

හිනැහෙන කුසුම් ඇති

සැඟව

අතනෑරෙන ලෙස නවතිමි ඔය හිත අභියස

          

වියා දුහුල් වලාකුලක සීතල පිණි කැට

සිත්තම් කර පළන්දවමි තරු පොකුරක් ළඟ

ඔබ හා ගෙවු අතීතයේ මතකයෙ මුතු ඇට

හෙමිහිට එහි අමුණමි හිඳ අහස් වියන යට

ආ මඟ දෙස හැරී බලමි මොහොතක් නතරව

සිනා කුසුම් අතර දකිමි කඳුලැලි මුතු කැට

අනාගතේ අභියස ඉඳ පැතුම් හෙවන යට

පා ඔසවමි සිනා මලක් රඳවා මුව මත

ජීවිතයේ උරුම සුවඳ රඳවා ඔබ ළඟ

මේ හදවත රැකගනු මැන පුරවා සෙනෙහස

යන්නට දිගු ගමනක් වන මාවත ළඟ ඉඳ 

අත නෑරෙන ලෙස නවතිමි ඔය හිත අභියස

2013.10.27

වීරයෙක් වියයුතුමයි!

මරණකොට, 

මැරෙණවා දකිනකොට,

හිතෙන්නැති මැරෙන්නම......

දන්නෙ උන් විතරමයි!

රිදෙනකොට,

අත්-කකුල්-ඇස්-මොළ

කැපෙනකොට,

හිතෙන්නැති මැරෙන්නම.....

දන්නෙ උන් විතරමයි!

ඇහෙනකොට,

වනචර,නොසන්ඩාල,අමන ආමන්ත්‍රන

උන්ගේම එක්තරා කුලකයෙක උන්නිසා

හිතුන දේ ....

දන්නෙ උන් විතරමයි!

ගියදා හමුදාවට,

වීරකමක් තුන් හිතකවත් තිබුනාද?

දන්නෙ උන් විතරමයි!

මරන්නට කියනකොට - මරන්නට!

ගහන්නට කියනකොට - ගහන්නට!

උන්ගෙ පිරුවට දිලෙන්නට,

මුන්ගෙ ගත ලේ සලන්නට,

වීරයෙක් වියයුතුමයි!

හදවත ගැහෙන වීරයෙක්,

පඩිපතට හරි මැරෙනකොට....

කොහේ හෝ රූකඩ පලක

රැඟුමක් මැවෙයි නියතයි.....

ඔබ වීරයෙක් වියයුතුමයි!

මතක සටහන්!

වල්පොල ස්ටේසම,

හැන්දෑ කලුවරේ

නිසොවල්මන්වම උන්න....

එක්තරා බංකුවක් 

දැවයෙන් නිමැඋන,

උණුහුමට තවමත්

අතීතය සුරකින....

හිනා, කඳුලු, ආදරය

මිතු දම්  සමඟ එදවස්

එක්කර ඇඹූ බිතු රූ

මට විතරක් පෙනෙන,

තාමත් පෙරලෙසම

ඒ පෙදෙස සරසවන....

ඒ පුංචි කඩතොලු පාර

රබර් යායට මැදිව,

යනෙන උන් සහසකින් 

මා සොයා ඉඟි මරණ....

උසට ඇති තෘණ පතෙක

ලියු ඒ අතීතය,

තාම හරි සොඳුරු වග

කොඳුරමින් මට කියන.....

වල්පොල ස්ටේසම

හැන්දෑ කලුවරේ

නිසොවල්මන්වම උන්න!

මලෙක අටපෙති

බුදුපුදට නෙලාගත්

කහ පාට මලෙක අටපෙති

පෙති දෙකක් ගිලිහ,

රැදුනාය 

අටපෙති ගාල අසලම

දුඹුරු පෑ පොළොව සිපගෙන!

ඉඳහිට දුළබ දවසෙක

මියැදෙන සිහින පිබිදෙත

නොමියෙන සිහින මියයත!

ඉඳහිට දුළබ දවසෙක

නොමියෙන සිහින අතරෙට

මියැදෙන සිහින දකිනෙම් 

මම!

මියෙන මල් හිනැහේද?....

පිපුනු මල් හිනැහේය

හෙටත් හිරු නැගේ යැයි

හෙටට පෙර සදු දකිනතුරු

පිපුනු මල් හිනැහේය!

මියෙන මල් හිනැහේද

සඳේ මුදු එලිය මැද

යලිත් හිරු නොමදකින

නමුත් පරපුර රකින

මියෙන මල් හිනැහේද?....

දහමෙහි රසය දැන නිති හිත සැනසේවා....!

නිවෙනා මනස නිවනේ මඟ දකින දින,

සුවෙනී එදින සංසාරේ දුක මිදෙන....

බැඳුනේ කෙළෙස් පිරි ලෞකික මිනිස් හිත,

බැමි දැන් මුදමු මෙත් මුදිතා සුවය විඳ.... 

පුදමින් පියුම් සම්බුදු සිරිපතුල් සිඹ,

සිහිකර දිරණ ජීවිතයේ දුකැති බව,

නිළඹර දිලෙන හිරු මෙන් නොදිරනා ලෙස

රැකගන්නට සිතමු කෙලෙසුන් නැසූ හිත....

හදවතපුරා ඉතිරීයන සැනසීම,

පෝදා හඳ වගේ දිලිසේවා නිඹඳ....!

තැන තැන සෑම දැල්වෙන පහනෙහි එලිය,

සැම සිත් එලිය වේවා මෙත් එලිය විඳ....!

දහමෙහි රසය දැන නිති හිත සැනසේවා....!

බුදු නෙත් පියුම් මෙන් කරුණා ඉතිරේවා....!

කුසුමක සුවඳ සේ  සිතුවිලි ඇතිවේවා....!

වෙසඟේ සිරිය හදෙහි නිති පැතිරේවා....!

24/05

අම්මා

අහස  

දරා වැහිබිඳු

වැස්ස වී වහීවී

පොළව 

උහුලා ඉමක් දුටුදා

කම්පනය වෙවී

ආදරේ පිරුණ හිත

දරාගෙන

නොසැලී ඉඳී

සදහටම.....

අම්මා

සමනල තටු පාට කුමට - ඔය සෙනෙහේ පාට අගේ

දේදුන්නක් වියා තබමි - පැතුම් එකතු කරන් හදේ

සමනල තටු පාට කුමට - ඔය සෙනෙහේ පාට අගේ

දිලිසෙන ඇස් කතාකරන - වචන නොමැති සෙනෙහෙ ගඟේ

පද අමුණමි නෙතු කියවා - හදවත කවි පෙළක් වගේ

වියත් සඳේ රැස් එලියේ - දිලිසෙන සියපතක් වගේ

ඔබ තුරුලේ සැනසෙන්නම් - ජීවිතයේ දුර ගමනේ

මල් මාවත් නොවේ එදා - පසුකර ආ ගමන් මගේ

එක්වී දුර ගමනක් යමු - සංසාරේ පාර දිගේ

(සුබ උපන් දිනයක් - 16/05)